Roma kërkon të shkatërrojë më të fortën e mafieve, Camorrën nën shembullin e operacioneve të vitit ‘92, në Sicili

Kur shteti i shpall luftë mafies

Përse janë vendosur në Napoli 5000 forca policore shtesë

Dje, në krahinën e Casertas, në
veri të qytetit italian të Napolit,
janë dërguar 5 mijë forca policie
dhe kjo lëvizje është vetëm pjesë e një
pakete masash urgjente dhe të ashpra
që po ndërmerr qeveria italiane së
fundmi, kundër krimit të organizuar.
Në fillim të kësaj jave, në të njëjtën zonë
u arrestuan 100 të dyshuar për bashkëpunim
me mafien dhe u konfiskuan
prona e pasuri të patundshme me një
vlerë rreth 100 milionë dollarë. Ministri
i Brendshëm i Italisë, Roberto Maroni, e
ka konsideruar luftën kundër krimit të
organizuar si një luftë të mirëfilltë dhe
gjithë sa ka ndodhur këtë javë mund të
krahasohet me një tjetër periudhë të
vrullshme kundër krimit, atë të vitit
1992 në Sicili, pas vrasjes së gjykatësit
antimafie, Giovanni Falcone dhe Paolo
Borselinon. Por përse, duke qenë se mafia
është një fenomen sicilian, trupat
janë përqendruar këtë herë në Napoli?
Është fakt që Sicilia është atdheu dhe
zanafilla e krimit të organizuar e sigurisht
që vazhdon të jetë edhe sot një nga
pikat e forta të saj, por fakt është edhe
se e gjithë Italia e Jugut ka mafien e saj,
që sigurisht ka ardhur nga ajo siciliane,
por që me kalimin e viteve këto degë
janë forcuar e kanë marrë përmasa të
tilla për t‘u pasur zili nga vetë "mafia
nënë". Nëndega më "e suksesshme"
aktualisht është "Ndrangheta" e Kalabrisë,
por edhe ajo gërryhet nga një luftë
e brendshme. Strukturat tradicionale të
familjes janë në kontradiktë të përhershme
me të ashtuquajturit "Penitenti"
(supergangsterë). Por "Camorra", mafia
e Napolit dhe e zonave përreth është
më e egra, më e paparashikueshmja
dhe më e dhunshmja nga të gjitha të
tjerat. Objektivi aktual i qeverisë italiane,
sidomos javës që shkoi, është një
klan i veçantë i "Camorra"-s, ose siç e
quajnë në zhargon, "grupi i ashklave të
çmendura", një ndër më të vjetrit dhe
të dhunshmit e Napolit, një grup i përbërë
më së shumti nga të rinj të pamëshirshëm,
përdorues të rregullt të drogave
të rënda dhe që i bashkon etja për
pushtet e para. Mendohet se anëtarët e
këtij grupi kanë vrarë të paktën 16 persona
vetëm gjatë 6 muajve të fundit në
luftën e tyre për zona influence dhe në
atë të larjes së hesapeve. Në një
masakër të dy javëve më parë, që provokoi
edhe kundërpërgjigjen e fundit të
qeverisë, u vranë me gjak të ftohtë 6
afrikanë dhe një italian. Për këto vrasje
nuk pati asnjë arsye të qartë dhe sipas
specialistëve, e vetmja arsye që është
gjetur është ajo e krijimit të një atmosfere
terrori dhe frike në vend. Viktimat
nuk ishin armiq të askujt, por thjesht
ca të huaj miqësorë me komunitetin
italian, që po përpiqeshin të mbijetonin.
Pikërisht ata u shndërruan në objektivin
e një masakre të përgjakshme
e publike, që u kujtoi të gjithëve kohët
e vjetra, kur qyteti nuk ishte një vend i
sigurt për të jetuar. Një nga karakteristikat
e këtij grupi është pamëshira dhe
gjakderdhja, por ata sigurisht që nuk
mbeten vetëm me kaq dhe për shumë
arsye paraqesin një rrezik për Italinë.
Qëllimi i masakrave të tilla është
shumë më i mirëmenduar nga sa mund
të duket fillimisht. Ajo çka ndodh në
Campanja, krahinë e Napolit, përbën
një tentativë të grupit për të marrë kontrollin
e rajonit nga duart e shtetit, në
mënyrë që të bëjnë me vendin ç‘të
duan: të vrasin, grabisin, përdhunojnë
pa pasur frikë për asnjë lloj pasoje. Sigurisht
që shteti dhe institucionet e tij
ekzistojnë ende në atë anë, edhe pse
të dobët dhe të pafuqishëm për të kryer
të gjitha funksionet siç duhet. Në
këto zona ka qeveritarë të zgjedhur dhe
të emëruar, stacione policie dhe çdo gjë
tjetër, por me kalimin e viteve
kërcënimet e bandave e kanë dobësuar
funksionimin e tyre dhe ato u
shndërruan pak nga pak në institucione
kukull, me funksionarë që nuk
mund të merrnin kurrë përsipër të ngriheshin
apo të vepronin kundër "trimave".
Sigurisht që ka pasur shembuj
përjashtues, por ata kanë qenë të pakët
dhe në pjesën më të madhe kanë
pasur një fund fatal. Por rasti i fundit i
masakrës makabre dhe të hapur të afrikanëve
ishte mbushja e kupës dhe
ngjarja që i vuri në punë autoritetet
qendrore për të ndërhyrë në një vend
në të cilin dukej qartë se shteti nuk kishte
asnjë autoritet. Në rastin e vrasjes së
emigrantëve, siç ndodh shpesh me mafien
siciliane, tentohet gjithmonë manipulimi
i situatës për t‘u shfaqur te
njerëzit jo me qëllimin e vërtetë, por me
një tjetër që mund të "gëlltitet" kollaj.
Këtë herë kjo vrasje u paraqit si një akt
kombëtar dhe patriotik i njerëzve që
nuk mund të lejonin të huajt të "ndynin"
vendin dhe të zinin vendet e
punës. Vrasësit deklaruan, sigurisht
përmes burimeve të tyre, se gjithçka
ishte kryer për pastrimin e brigjeve nga
dyndjet e emigrantëve, të cilët po prishnin
mundësitë e biznesmenëve të
ndryshëm që kanë për qëllim të investojnë
në bregdet. Po a mund të konsiderohet
kjo ndërhyrje e shtetit, ardhja
e trupave dhe marrja e masave si një
ndryshim i situatës dhe rikthim i pushtetit
në duart e organeve të tij? Vështirë
të ndodhë një gjë e tillë. Ardhja e trupave
është shumë e lehtë. Gjithë vështirësia
qëndron përpara, gjithë sfidat e
mëdha të përplasjes janë ende për t‘u
parë. Të çlirosh institucionet nga duart
e mafies, nuk mund të bëhet sa hap e
mbyll sytë, pasi ai ishte rezultat i një
kohe të gjatë dhe taktikave të mirëmenduara.
Edhe vetë e historia moderne
e Italisë nuk është e mbushur me
shembuj shumë pozitivë, për sa u përket
përpjekjeve për çrrënjosjen e mafies
nga institucionet. E megjithatë, në
Sicili u arrit njëfarë suksesi. Mafia e ishullit
mori një goditje të fortë kur shteti
italian reagoi në mënyrë të menjëhershme
dhe të egër pas vrasjes së dy
gjyqtarëve të famshëm antimafie në
vitin 1992, por arsyeja e vërtetë e "zhdukjes"
së mafies, ose e tkurrjes së saj,
ishte ndryshimi i strategjive nga ardhja
e shefit të shefave, bosit të bosave,
Bernardo Provencanos. Ai bëri shumë
ndryshime në organizatë, e në këtë
kuadër ndryshoi edhe pamjen e dukjen
e jashtme të mafies. Ai e zëvendësoi
politikën agresive të paraardhësit të tij,
Salvatore Riina dhe u kërkoi të gjithë
bashkëpunëtorëve që të operonin me
sa më pak dhunë që të ishte e mundur.
Kjo strategji funksionoi në Sicili për dy
arsye: e para ishte se pas shkatërrimit
të grupeve rivale nga corleonezët,
Provencano u shndërrua në një lider me
një pushtet tërësisht absolut. Asnjë bos
mafioz para tij nuk kishte pasur një liri
veprimi dhe pushtet në të gjitha sferat
si Provencano. Fakti i dytë ishte se sicilianët
vetë ishin dhe janë aq të mësuar
dhe nënshtruar ndaj mafies, saqë nuk
është i nevojshëm përdorimi i dhunës,
përveç disa rasteve të rralla. Po a mund
të ndodhë një ndryshim i tillë në Napoli?
Po, por vetëm në ëndrra. "Camorra",
ndryshe nga mafia siciliane, është
shumë anarkiste dhe ndryshon shumë
shpesh formë, objektiva, madje edhe
armiq.
Ajo përbëhet nga grupe dhe nëngrupe
rivale që zihen dhe rivalizojnë me
njëra-tjetrën dhe këto konfrontime
përfundojnë shpesh me të vrarë dhe
beteja të përgjakshme. Nëse një bandë
bie shumë në sy, si në rastin e vrasjeve
të fundit, atëherë asaj i hiqet e drejta e
veprimit për një farë kohe dhe vendin
ia zë menjëherë një bandë tjetër rivale.
Por nëse kjo bandë do të dojë që të
mbajë gjatë pushtetin dhe zonat e influencës
të lëna bosh nga banda e dënuar,
asaj i duhet të përdorë të gjitha mjetet
për t‘ia arritur qëllimit, deri dhe te ngritja
e kurtheve për rivalët dhe dorëzimi i
tyre te forcat e policisë. I tillë është edhe
rasti i fundit kur autorët e vrasjes së emigrantëve
u denoncuan pikërisht nga
kundërshtarët e tyre dhe përfunduan në
duart e policisë. Po duke pasur parasysh
edhe të kaluarën e Kryeministrit të vendit,
Berluskoni, a kemi të bëjmë në këtë
rast me një ndryshim në sjelljen e qeverisë
italiane? Ndoshta. Për sa i përket Berluskonit,
para se ai të hynte në politikë
bashkëpunoi me një mafioz sicilian
shumë të pasur për ndërtimin e kompleksit
të vilave në periferi të Milanos. Më
pas, një nga bashkëpunëtorët e tij më të
afërt, si për sa i përket biznesit, ashtu
edhe politikës, Marcello del Utri, ndodhet
në burg pas një dënimi për bashkëpunim
me mafien edhe pse e ka apeluar
çështjen. Po në të shkuarën, Berluskoni
i dha vetes mundësi ligjore për
të mos qenë i detyruar që t‘u përgjigjej
pyetjeve që kanë të bëjnë me lidhjet e tij
me mafien. E megjithatë, së fundmi ka
pasur lajme jo të mira për Kryeministrin.
Revista italiane e përjavshme,
"L‘Espresso", publikoi në numrin e saj të
fundit dy scoop-e. Në to ka informacione
në lidhje me dëshminë e një superbosi të
"Camorra"-s, i cili pretendon se suksesi i
Berluskonit për zgjidhjen e çështjes së plehrave
të qytetit të Napolit ndodhi vetëm
për shkak të bashkëpunimit të qeverisë
me mafien e qytetit, madje ai dha edhe
emrat e personave që bënë ndërmjetësit
në këtë rast. Sigurisht që politikani të cilit
iu lakua emri mohoi gjithçka dhe zyra e
taksave pranë qeverisë dërgoi në zyrat e
revistës "L‘Espresso" specialistë për të
parë në hollësi të gjitha dokumentet. Pas
këtij veprimi, artikujt e publikuar nuk
patën më pjesë të dytë.