A është Shqipëria vatër e kriminalitetit siç e përshkruan Hollivudi? Emerging Europe: Ju tregojmë jetën në tokën e shqiponjave

Kur shumica e njerëzve mendojnë për Shqipërinë, ata ndoshta mendojnë për filmin e Liam Neeson ‘Taken’.

Hollivudi dhe mediat kanë bërë një punë shumë të mirë për ta pikturuar këtë vend të Ballkanit Perëndimor si një vatër e kri minalitetit dhe dh unës, por a është kështu me të vërtetë? Përgjigja e shkurtër është jo.





Kështu nis një artikull e Emerging Europe për Shqipërinë, e cila shpjegon më tej se si është të jëtosh në këtë vend të vogël.

“Ndërsa vendi lufton brenda vendit me kri*min e organizuar dhe politikën, për ata që zgjedhin të vizitojnë vendin, ose siç na pëlqen ta quajmë “kufiri i fundit i egër i Evropës”, është një perlë e sigurt, magjepsëse dhe kulturore e pasur që po vdes për t’u eksploruar.”- nis artikullin editorja Alice Taylor, themeluesja e The Balkanista.

Toka e shqiponjave, ose Shqiperia në gjuhën lokale është shtëpia e pak a shumë tre milionë njerëzve. Me qytetin e gjallë të Tiranës në qendër të vendit, qytetet e tjera sillen rreth saj duke u shtrirë drejt kufijve të Malit të Zi, Kosovës, Maqedonisë dhe Greqisë. Në perëndim shtrihet Deti Adriatik dhe bregu i Italisë, dhe në jug, ishulli grek i Korfuzit ulet vetëm disa kilometra në të gjithë ujin.

Sa i përket terrenit të saj, prej pak javësh ky vend nuk ka – vargjet e gjera malore të mbuluara me borë; por më tej kanione dhe lumenj, të cilat janë perfekte për rafting, pyje, kodra rrotulluese të tokave bujqësore pjellore dhe sigurisht, milje plazhesh të pandërtuar dhe ujëra kristalore. Për të përshëndetur skenën e saj të larmishme dhe që me të vërtetë të lë pa frymë, ju mund të shijoni qindra kështjella dhe kalatë, fshatrat mesjetare, gërmadhat romake, parqet natyrore, shtigjet hiking dhe fshatrat malore ku mund të ndaloni kohën dhe të kaloni nga streset e jetës së përditshme. Shqipëria i ka të gjitha në vetëm 29,000 kilometra katrorë.

Kur bëhet fjalë për njerëzit, s’do të mundeni të gjeni një grumbull më mikpritës dhe mikpritës., pavarësisht se është ndarë nga bota për gjysmë shekulli të sundimit shtypës komunist.
Ky vend i bazon traditat e mikpritjes në mësimet e kanunit të lashtë të Lekë Dukgjinit (një grup rregullash dhe ligjesh feudale, disa prej të cilave mbizotërojnë deri më sot, sipas të cilave vendasit janë të detyruar t’i trajtojnë të gjithë mysafirët me respekt dhe mirësi të madhe.
Edhe pse anglishtja nuk flitet gjerësisht jashtë zonave turistike ose turistike, njerëzit do të bëjnë më të mirën për të komunikuar, t’ju blejnë një kafe ose birrë dhe të siguroheni që jeni duke shijuar me të vërtetë qëndrimin tuaj në vend, për të cilin janë kaq shumë krenarë.

Nëse jeni me fat që të jeni të ftuar në një shtëpi shqiptare, mund të prisni që të largoheni vetëm pasi të jeni ushqyer mjaftueshëm, duke ju dhënë raki, pija lokale e bërë nga fruta që vendi i prodhon me shumicë.

Qyteti i Tiranës është ndryshe nga asnjë qytet tjetër evropian. Arkitektura e saj është një ngjyrosje e shumë ndërtesave fashistëve italianë, moderne bashkëkohore dhe zhvillimeve komuniste që tani janë pikturuar në një shumëllojshmëri të ngjyrave të gjalla ose të stolisura me murale të bukur pikturuar me dorë. Ju mund të vizitoni bunkerët e vjetër komunistë që janë shndërruar në muze, pini kafe në një nga kafenetë e saj të shumta (Tirana ka numrin më të madh të kafeneve për frymë banori në kontinentin evropian), vizitoni pazaret e saj të shumta ose të merrni një teleferik në malin e Dajtit dhe të shijoni disa ushqime tradicionale duke parë drejt fushës së Tiranës.

Por çdo qytet dhe lokalitet në vend ka sharmin e vet të veçantë. Njerëzit e Shkodrës në veri janë të njohur për të qenë artistë dhe muzikantë dhe kanë një ndjenjë të madhe humori, njerëzit e Beratit janë të njohur për mikpritjen e tyre dhe të jugut janë të njohur për qëndrimin e tyre të ngadaltë ndaj jetës dhe dëshirën e tyre për frappe . Të gjitha këto zona janë më së shumti vlerë për t’u vizituar – Shkodra për liqenin dhe kështjellën e saj, Berai për verën dhe fushat e shafranit, dhe jug për perlën arkeologjike të Butrintit dhe ishujt e Ksamilit.

Autoriaj në fund, për të zbutur paragjykimet, fton lexuesit të jetë gati për të përqafuar një mënyrë krejtësisht të re për ta parë këtë “perlë ballkanike”./Monitor





Comments are closed.